Hieronder het verslag van Ilona Reinke van de Rotte Rit van Yolanda Zijl en Maarten van Lith;

 

Dinsdag 12 mei mochten wij (Henriëtte en Ilona) voor het eerst in lange tijd weer eens echt op pad om bij de start van een rit van Vrouw en Auto te komen.

Bijtijds aanvaarden wij de reis richting Bergschenhoek en draaiden, in een door het  fijne weer opperbeste stemming, bij Driebergen de A12 op. Bij Utrecht stonden wij al in de file! Maar de zon scheen dus wie maakt je wat en het viel uiteindelijk mee. Ruim op tijd liepen wij het terras op bij de Bergscheplas waar opvallend veel vrouwen aanwezig waren. Niet allemaal van Vrouw en Auto overigens.

Na de komst van de uitzetters Yolanda en Maarten en een aanvullende uitleg mochten de eerste deelnemers vertrekken. Mieke nam vandaag het voortouw, want leeftijd gaat voor en daarmee bedoel ik haar chauffeur. Geweldig Mieke dat jouw moeder jouw bestuurder was deze dag. En later bleek dit een gouden keuze te zijn.

Wij mochten ook vertrekken voor deze rit die uit verschillende systemen bestond. Pijlen kortste route, punten vrije route, grensbenadering, Baril en punten kortste route stonden vandaag op het programma. Kort na de start zagen wij bij een punt een letter. Na even meten kwamen wij tot de conclusie dat deze routecontrole niet moest worden genoteerd want het voorschrift gaf aan “Op een punt kan binnen een straal van 25 m een routecontrole zijn geplaatst”. Deze fout maakten wij in de rit in april en het bekende gezegde van de ezel en steen is dan van toepassing. Dus niet noteren! Wij blij, want hier waren wij niet ingestonken………Jammer is dan als je bij de uitleg hoort dat er nog een letter, maar dan niet zo duidelijk langs de route, was geplaatst en die hadden we niet genoteerd. Leermomentje!

Na de laatste ritten vooral in een landelijke omgeving te hebben gereden was het leuk om dit keer niet alleen veel variatie te hebben in de systemen maar ook in de omgeving. Het landelijke zat er wel in, met af en toe heel smalle weggetjes, en ook een rondje industrieterrein (waar ik overigens trek kreeg van de lekker lucht die er hing) maar dit keer pakten wij zelfs een buitenwijk van Rotterdam mee.

Misschien door deze diversiteit van omgeving, het hoge gras in de bermen en de fietsers die profiteerden van het fijne weer, kwam het, dat er toch hier en daar een slordigheidje insloop. Maar ja, dat zijn natuurlijk smoesjes achteraf. Want er werd ook bijna foutloos gereden!

Uiteindelijk leverde deze dag ons een vierde plek op en wonnen wij als prijs ‘het schrijven van een verslag’. 1e prijs was er voor Mieke van Bueren en haar moeder Maria Fokker. Vandaar de eerder gemelde gouden keuze van Mieke.

Op naar de duplo rit van juni. Ik heb er zin in!

Ilona Reinke